Toen Aesopus, de later zo bekende Griekse fabeldichter, nog slaaf was, moest hij eens van zijn heer naar de markt om vlees te kopen. ‘Neem het beste mee, dat je vinden kunt’, zei hij. Aesopus kwam terug met een ossentong. ‘is dit het beste?’, vroeg zijn heer; ‘ga dan nog eens naar de markt, ik ben benieuwd wat het slechtste is dat je vinden kunt.’
Aesopus kwam terug en legde opnieuw een ossentong op tafel. Natuurlijk moest hij nu zijn vreemde gedrag verklaren. Hij sprak toen de volgende wijze woorden:
De tong is zowel het beste dat wij bezitten. als het slechtste, het hangt er maar vanaf hoe je het gebruikt…
Deze man, een heiden, gaf dus in beginsel te kennen wat de apostel Jakobus later uitsprak:
“Door haar loven wij God en de Vader, en door haar vervloeken wij de mensen, die naar de gelijkenis van God gemaakt zijn. Uit dezelfde mond komt voort zegening en vervloeking. Dit moet, mijn broeders, zo niet geschieden.” – Jakobus 3:9-10
